Σώμα: Ένας μεγάλος μικρόκοσμος, ένα μικρό σύμπαν

 Η επαφή μου με την οστεοπαθητική αρχίζει το 2006. Είναι μια μέθοδος που εξετάζει τον άνθρωπο ως μια ενότητα - σώμα, πνεύμα, ψυχή (Νους υγιής εν σώματι υγιή).

Η συνήθης αντιμετώπιση του πόνου, στη συμβατική ιατρική, είναι κάποια φαρμακευτική αγωγή. Άλλοτε αποτελεσματική, άλλοτε όχι. Το εκάστοτε φάρμακο αντιμετωπίζει τα συμπτώματα, π.χ. τον πονοκεφαλο, την αϋπνία, την οσφυαλγία, όχι όμως την αιτία. Κι έτσι ο πόνος επανέρχεται και η κατάσταση διαιωνίζεται. Η οστεοπαθητική αναζητά την αιτία του προβλήματος, δεν προσπαθεί απλά να θεραπεύσει τα συμπτώματα.

Αυτή η οπτική του πόνου και της ασθένειας ήρθε σαν αποκάλυψη και ταυτόχρονα σαν κάτι αυτονόητο που τόσον καιρό απλώς αγνοούσα.

Κάθε θεραπεία είναι μια εμπειρία. Υπάρχει εξέλιξη και υπάρχει συνέχεια. Γνωρίζω το σώμα μου, παρατηρώ τις αντιδράσεις μου καθημερινά, πως οι καταστάσεις επηρεάζουν τη σκέψη μου, τα συναισθήματά μου, πως όλα αυτά αποτυπώνονται και μεταφράζονται από το σώμα.

Κάπου διάβασα ότι "βαθιά μέσα στον καθένα μας υπάρχει η δύναμη που συναινεί στην υγεία ή στην αρρώστια".

Δεν πρόκειται για υπερφυσικές ή μεταφυσικές δυνάμεις που κοιμούνται βαθιά μέσα μας και περιμένουν ένα θαύμα για να ξυπνήσουν. Με τον ίδιο τρόπο που ο οργανισμός μας επουλώνει ένα κόψιμο ή αναρρώνει από συνάχι έχει τους αντίστοιχους μηχανισμούς να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε ασθένεια.

Η σχέση με το σώμα αλλάζει.

Αρχίζει να αναπτύσσεται συνείδηση και επικοινωνία.

Ο σωματικός πόνος που άλλοτε συνοδεύεται από φόβο, αμηχανία και αδιαφορία, εκλαμβάνεται τώρα ως μια πληροφορία. Ένα μήνυμα, ένα σημάδι ότι κάτι βρίσκεται σε ανισορροπία, κάποια ανάγκη δεν ικανοποιείται ή κάπου υπάρχει κατάχρηση. Υπάρχει με τον τρόπο αυτό ένας συνεχής διάλογος, κάποιου είδους επικοινωνία με το σώμα, τα συναισθήματα, τις σκέψεις. Στο βαθμό αυτό αναπτύσσεται και η συνείδηση του εαυτού ως μια ενότητα μέσα σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει.

Σ'αυτόν τον κόσμο τον γεμάτο πληροφορίες, όπου έχουμε μάθει να κοιτάμε συνέχεια προς τα έξω, η οστεοπαθητική ανοίγει μια πόρτα όπου η οπτική των πραγμάτων αντιστρέφεται.

Φαντάζομαι συχνά το σώμα σαν μια τεράστια βάση δεδομένων, σαν έναν χάρτη όλων των ψυχικών, συναισθηματικών και πρακτικών καθημερινών διαδρομών της ζωής μας. Η επιφάνεια, το δέρμα, με σημάδια από χτυπήματα, οι μύες, τα κόκκαλα, τα όργανά μας, θλάσεις, κατάγματα, μελανιές... Μετά από ορισμένο χρόνο το σώμα τα θεραπεύει. Το σώμα ξέρει τον τρόπο χιλιάδες χρόνια τώρα.

Η οστεοπαθητική έρχεται να μας το θυμίσει. Σου χτυπάει τον ώμο, σου κλείνει το ματι και σου προσφέρει απλόχερα το δώρο σου. Εμπιστοσύνη στο σώμα, στον άνθρωπο, στη δύναμη που υπάρχει μέσα μας.

 

 

Κ.Ε.  Χορεύτρια

Βρείτε μας στο Facebook

Οστεοπαθητική ΑΡΩΓΗ

Θεοχάρης Φράγκος- Η Οστεοπαθητική Ιατρική του Σήμερα

Θεοχάρης Φράγκος- Η Οστεοπαθητική Ιατρική του Σήμερα